چندی پیش که به لطف مسئولان و تصمیم گیرندگان کشور اینترنت نداشتیم، برای سرگرمی پنج تا جوجه گرفتم. چون هوا سرد بود ابتدا بخاری برقی واسشون روشن کردم ولی دیدم مصرف برق زیادی داره. رفتم از مغازه یک عدد لامپ شمعی (شکل شعله شمع داره) خریدم رو سرشون آویزون کردم. به 24 ساعت نکشیده سوخت!
خواهر گفت چند تا داریم قدیمی فلان جا هست. رفتم پیداشون کردم. شاید مال 20 سال پیش بودن. اصلاً جنس قدیمی ها 180 درجه با جدید ها که می بایست بهتر باشه فرق داشت. در روز بالای 20 ساعت روشن بود و حتی چندین و چند بار ضربه های بدی بهش خورد ولی خراب نشد!
اینجاست که می گم: ایرانی وجدان نداره. وجدانش سالهاست مرده. به جای اینکه هر روز جنس تولیدی بهتر بشه، بدتر میشه.
جنس هر روز گران تر ولی نسبت به روز پیش آشغال تر.
امیدوارم بزودی روزی برسه که تو کشور رو گوشی هیچکس هیچ نیازی به اپلیکیشن گذر از فیلترینگ نباشه.
دو چیز رو هرگز با هیچ چیز دیگه ای عوض نمی کنم:
شب و سکوتش رو
مرگ و اینکه دیگه بعد اون هیچی نیست رو.
دلم برای بابک تنگ شده. اوم زمان چقدر لاغر بود و چون قدش بلند بود لاغری خیلی بیشتر خودش رو نشون می داد. بعدها که دیدمش خیلی بهتر شده بود. بدنش گوشت گرفته بود.
ای گذشت...
به عنوان یک ایرانی، ایرانی شایسته ترحم نیست.
دو رو، منافق، زیرآب زن، دروغگو، انسان پرست و کلاً هر فسادی بگی داره.
همگی فاسد. فقط یکی فسادش کمتر، یکی بیشتر.
ای مرگ کی میایی به سراغم؟
فقط یک ایرانی مادر درست میتونه در دقیقه ده ها پست دروغ بگذاره کانالش. برای چی؟ برای گرفتن بازدید بیشتر و یا تبلیغ!

برق که قطع میشه، آنتن موبایل هم میره. زنگ که میزنی میگه در دسترس نیست. اگر هم آنتن باشه اینترنت نداره (همین دیروز تست شد).
تو این گرمای چهل درجه ای، برق که قطع میشه، آب آپارتمان ها هم قطع میشه.
دیگه بماند خسارت هایی که به جاهای دیگه میزنه.
تو مملکتی که با برنامه و بی برنامه روزی چندین بار برق قطع میشه، فاتحه وسایل برقی خونده شده اونم تو این وضعیت گرونی و بدبختی.
خوشا به حال کسانی که خرد ندارن.